Aviator Polska Edycja V - zegarek poświęcony Stanisławowi Skarżyńskiemu i rekordowemu lotowi przez Atlantyk

Stanisław Skarżyński był kapitanem pilotem, który urodził się w Warcie, nad rzeką Wartą, 1 maja 1899 roku. Syn Wacławy i Władysława uczył się w Kaliskiej Szkole Handlowej. Wyróżniało ją to, że była jedną z pierwszych szkół średnich na terenie Królestwa Polskiego, pozostającego pod nieznoszącym sprzeciwu i powiązanym ściśle z Cesarstwem Rosyjskim w której wykładano po Polsku.

Po zniszczeniu Kalisza przeniósł się do szkoły we Włocławku, gdzie rozwijał swoje zainteresowania i zdał egzamin dojrzałości. To w tym okresie zaczął interesować się lotnictwem i uczestniczyć w spotkaniach grup niepodległościowych, co naturalnie zaprowadziło go do struktur Polskiej Organizacji Wojskowej. To tajne ugrupowanie skupione było na odzyskaniu przez Polskę niepodległości, nawet kosztem walki zbrojnej. Komendantami tej formacji byli Józef Piłsudski i Edward Śmigły-Rydz.

Do roku 1930 Stanisław Skarżyński latał w jednostkach stacjonujących w Warszawie i odbył staż w szeregach lotnictwa Rumunii. Pod koniec tego okresu zaczął interesować się lotami sportowymi. Wraz z porucznikiem obserwatorem Andrzejem Markiewiczem odbył lot-wyprawę wokół Afryki. W okresie od 1 lutego do 5 maja 1931.

Rajd odbyli jednym z 31 zbudowanych egzemplarzy polskiego samolotu PZL Ł.2. Ten niewielki i lekki samolot oferował około 660 kilometrów zasięgu, a trasa dookoła Afryki, jaką przebyli Polacy, liczyła 25 770 kilometrów! Chociaż samolot PZL Ł.2 był udaną konstrukcją, to rajd nie obył się bez trudnych sytuacji spowodowanych przez silnik gwiazdowy produkcji czeskiej. Na przykład we Francji, w okolicy Riberac Polak musiał awaryjnie lądować na nierównej polance otoczonej zadrzewionymi pagórkami. Chociaż silnik był poważnie uszkodzony i kwalifikował się do wymiany, Skarżyński podjął decyzję o jego naprawie - chciał dokonać całego przelotu na jednym silniku.

W latach 1928 i 1929 polski zespół major pilot Ludwik Idzikowski i major obserwator Kazimierz Kubala, podjęli próby lotu przez Atlantyk “pod wiatr” - ze wschodu na zachód. Pierwszą próbę przerwali, zawracając do Europy. Ich druga próba zakończyła się katastrofą podczas lądowania na Azorach, w wyniku której Idzikowski nie wrócił do ojczyzny.

W obu próbach Idzikowski i Kubala lecieli dużym i ciężkim samolotem Amiot, który był konstrukcją francuską. W związku z tą tragedią Skarżyński był ostrożny w snuciu planów - obawiał się, że władze nie zgodzą się na kolejną taką próbę. Do bezpieczniejszego lotu nad Afryką wybrany został lżejszy samolot, który wydawał się pilotowi odpowiedniejszy do długodystansowego wyczynu.

Bazowy model RWD-5 był dwumiejscowym, lekkim samolotem napędzanym przez silniki różnych producentów, których moce wahały się od 115 do 130 KM. Zakład DWL zbudował specjalną wersję RWD-5 z dopiskiem “bis” w nazwie, która otrzymała oznaczenia SP-AJU. Wariant RWD-5bis powstał z myślą o potencjalnym locie Skarżyńskiego przez Atlantyk. Gotowy samolot był unikatem wyposażonym w kultowy silnik Gipsy Major 130 KM, produkcji brytyjskiej. Nie miał miejsca dla pasażera, ani okien w tylnej części kadłuba. Ich miejsce zajął trzystu litrowy zbiornik paliwa.

Kolejne zbiorniki dodano w skrzydłach, co ostatecznie pozwoliło zatankować 752 litry paliwa lotniczego. Taka ilość miała w teorii pozwolić na lot na dystansie 4 800 - 5 000 kilometrów. Poza dodatkowymi zbiornikami samolot miał ręczną pompę paliwa, do przepompowywania go między zbiornikami, dmuchaną poduszkę zainstalowaną w fotelu pilota oraz wzmocnioną konstrukcję, dzięki której mógł wznieść się z masą startową oscylującą wokół 1100 kilogramów. Na tę wartość składały się maszyna, paliwo, waga pilota i wszystkich jego narzędzi.

Szybko okazało się, że nad wodą unosi się delikatna mgła. Pilot utrzymywał pułap około 500 metrów. O północy, w chwili zmiany daty z 7 na 8 maja, Skarżyński zobaczył światła Dakaru i ocenił, że zniosło go z kursu o mniej więcej 10 kilometrów. Dokonał korekty i przed świtem znalazł się w pasie tropikalnych opadów, co zmusiło go do wzniesienia się na 1700 metrów. Na około 20 minut przed godziną jedenastą zobaczył skały św. Pawła, będące dla niego pierwszym punktem obserwacyjnym od momentu utraty Afryki z oczu. O piętnastej dotarł do atolu Rocas, na którym pracowała latarnia morska. Ponownie musiał się wznieść, by uniknąć burzy. O godzinie 16:15 Stanisław Skarżyński, po przebyciu około 3 160 kilometrów w czasie 17 godzin i 15 minut, ujrzał ląd. O dziewiętnastej trzydzieści wylądował w brazylijskim Maceió, witany przez rozentuzjazmowanych rodaków.

Dla emigrantów wyczyn Skarżyńskiego był powodem do dumy, który ponownie rozpalił w ich sercach poczucie przynależności do narodu którego herbem jest Orzeł Biały. W jego samolocie nadal był zapas paliwa, co jest najlepszym dowodem na to, że Skarżyński miał rację, że kluczem do sukcesu była niska masa samolotu.

Zegarek inspirowany historią polskiego lotnictwa, stworzony przez markę powołaną do życia z pasji do lotnictwa, to piękna pamiątka. Taka, którą docenią zarówno kolekcjonerzy, jak i panowie czujący narodową dumę, podsycaną historycznymi wydarzeniami takimi jak odbyty w 1933 lot transatlantycki Skarżyńskiego. Oba zegarki są ściśle limitowane, po 450 sztuk każdy. Liczba egzemplarzy nie jest przypadkowa - tyle ważył samolot RWD-5bis SP-AJU. To na jego pokładzie kurs 240 stopni.

Skarżyński obrał wyruszając z Saint-Louise do Maceió. Jednak zegarek to nie wszystko. Każdy egzemplarz sprzedany zostanie w wyjątkowym zestawie, składającym się z ekskluzywnego pudełka, zawierającego certyfikat i książkę. Na pudełku widoczna jest mapa świata, na której zaznaczono dokładną trasę całego lotu - z Warszawy do Buenos Aires. Dołączona do zestawu książka “Pierwszy Polak zdobywca Atlantyku. Stanisław Skarżyński Kapitan Pilot” to unikatowe wydawnictwo opisujące dokładnie postać polskiego pilota i jego niesamowitego wyczynu. W pudełkach nabywcy znajdą również Certyfikaty Edycji Limitowanej, potwierdzający oryginalność i unikatowość zegarka.