Od warsztatu złotnika do comptoir d’établissage.
Ojciec Charles-Félicien Tissot, znany jako Daguette, nie był zegarmistrzem, ale złotnikiem. Trudnił się grawerowaniem i zdobieniem kopert zegarków kieszonkowych. Jego warsztat giloszowania od 1844 roku mieścił się w kamienicy przy na Crêt-Vaillant w szwajcarskim Le Locle. W tym samym budynku mieszkała również cała rodzina Tissot. Młody Charles-Émile od najmłodszych lat otoczony był zegarkami kieszonkowymi. Często schodził do warsztatu i uważnie przyglądał się pracy ojca. W synu złotnika powoli rodziła się pasja do precyzyjnych mechanizmów i dojrzewała myśl o rozpoczęciu nauki zegarmistrzowskiego fachu. W wieku 12 lat rozpoczął praktyki u lokalnych rzemieślników, które miały go przygotować do zawodu. Marzył jednak o wyjeździe, który pozwoliłby mu na udoskonalenie warsztatu i zdobycie cennego doświadczenia.